Większość z nas zna oregano ze względu na jego zastosowanie w przygotowywaniu posiłków, zwłaszcza dań kuchni śródziemnomorskiej, ale niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że największa wartość tego zioła może wynikać z jego właściwości leczniczych. Dzięki dużej różnorodności związków występujących w oregano znajduje ono szerokie zastosowanie w medycynie naturalnej. Uważa się, że składniki fenolowe – w szczególności karwakrol i tymol – odpowiadają za podstawowe korzyści wynikające ze stosowania oregano. Na szczególną uwagę zasługują właściwości przeciwbakteryjne, rozkurczowe i przeciwutleniające.

Potencjalne zastosowania oleju z oregano

  • dysbioza bakteryjna,
  • pasożyty,
  • infekcje spowodowane przez Candida i inne grzyby,
  • wrzody żołądka i dwunastnicy,
  • zapalenie żołądka,
  • zespół jelita drażliwego,
  • wzdęcia (z oddawaniem wiatrów),
  • skurcze żołądka,
  • zespół nieszczelnego jelita,
  • infekcje zatok,
  • bronchit,
  • kaszel
  • zapalenie płuc,
  • ból gardła,
  • zapalenie migdałków,
  • cukrzyca i syndrom X,
  • zewnętrznie w infekcjach grzybiczych i bakteryjnych skóry,
  • jako antyoksydant.

Dysbioza bakteryjna

Liczne badania wykazały, że oregano skutecznie niszczy wiele patogenów bakteryjnych, w tym Klebsiella, E. coli, Salmonella, H. pylori i Staphylococcus aureus. Uważa się, że aktywne składniki fenolowe oleju z oregano zabijają bakterie poprzez zmianę integralności ich błon i ścianek komórek. Dysbioza bakteryjna, tj. brak równowagi pomiędzy dobrą i złą florą jelitową, często występuje w schorzeniach takich jak wzdęcia brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, zespół jelita wrażliwego, zespół nieszczelnego jelita i wiele innych chorób. Zlikwidowanie bakterii patogenicznych przy jednoczesnym wspieraniu bakterii probiotycznych jest podstawową strategią w walce ze wszystkimi tymi schorzeniami. Co ważne, oregano raczej nie wpływa negatywnie na poziom dobrych bakterii w jelitach.

Przerost drożdżaków

W różnych badaniach wykazano, że oregano funkcjonuje jako silny środek przeciwgrzybiczy. Szczególnie interesująca jest zdolność oleju z oregano do zabijania Candida albicans. Różnorodne wstępne badania wskazują na niszczycielskie zdolności oregano w stosunku do Candida albicans. W jednym z nich stwierdzono, że jego skuteczność w kandydozie jamy ustnej jest taka sama jak skuteczność nystatyny – silnego leku przeciwgrzybiczego. Olej z oregano nie wpływa negatywnie na poziom organizmów probiotycznych w jelitach, dzięki czemu jest idealnym środkiem w programie przeciwgrzybiczym (należy zasugerować jego stosowanie wraz z kwasem oktanowym).

Pasożyty

W badaniach również wskazuje się na silne działanie przeciwpasożytnicze. W jednym z badań olej z oregano podawano 14 osobom dorosłym, u których zdiagnozowano różnorodne pasożyty, w tym Blastocystis hominis, Entamoeba hartmanni i Endolimax narna. Po 6 tygodniach suplementacji w ośmiu przypadkach pasożyty zniknęły całkowicie, a w dalszych trzech przypadkach zaobserwowano zmniejszenie ich ilości. W innym badaniu badano zdolność oregano do niszczenia płodnych pasożytów Giardia lamblia, które co roku atakują ponad 200 milionów osób. Przyczepiają się one do ścian układu jelitowego i zapobiegają wchłanianiu składników pokarmowych. Są bardzo zakaźne i są najczęstszą przyczyną biegunek wśród podróżnych. Inne objawy to między innymi zaparcia, zmęczenie i niedożywienie. Stwierdzono, że oregano powoduje poważne i śmiertelne uszkodzenia struktur pasożytów i jest skuteczniejsze od powszechnie stosowanego leku przeciw Giardia lamblia.

Helicobacter pylori

Oregano jest jednym z najlepszych naturalnych środków przeciwbakteryjnych przeciw H. pylori, bakterii odpowiedzialnych za zdecydowaną większość wrzodów dwunastnicy i żołądka. H. pylori naruszają integralność ochronnej błony śluzowej, co prowadzi do powstawania wrzodów i – jak stwierdzono – przyczynia się także do zapalenia żołądka. W niedawno przeprowadzonych badaniach wykazano silne właściwości przeciwbakteryjne w stosunku do bakterii H. pylori, które zdaniem większości są trudne do usunięcia przy zastosowaniu produktów naturalnych. Według jednego z badań oregano hamuje produkcję energii i wytwarzanie ureazy przez te bakterie. Ureaza jest substancją wydzielaną przez H. pylori, która neutralizuje kwasowość i uszkadza błony śluzowe.

Środek rozkurczowy

Olejki eteryczne zawarte w oregano rozluźniają mięśnie gładkie i mogą być pomocne w ograniczaniu skurczów mięśni, które szczególnie często występują w układzie trawiennym. W związkuz tym oregano może być użyteczne w różnego rodzaju schorzeniach układu pokarmowego, między innymi zespole jelita wrażliwego, wzdęciach, skurczach żołądka i chorobach związanych z napięciem nerwowym.

Pomoc dla układu oddechowego

W przeszłości oregano stosowano jako środek wspomagający funkcjonowanie układu oddechowego w schorzeniach takich jak infekcje płuc i zatok. Uważa się, że wiele przewlekłych problemów z zatokami jest pochodzenia grzybiczego – czasami z powikłaniami bakteryjnymi. Połączenie silnych właściwości przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybiczych sprawia, że oregano jest idealnym środkiem w tego rodzaju infekcjach.
Stwierdzano również, że oregano łagodzi różnego rodzaju kaszel, co może wynikać z działania rozkurczowego tego zioła. Wykazano także, że oregano działa jako środek wykrztuśny, pomagając w rozkładzie i usuwaniu śluzu w nieżycie nosa. Wspomagające pod tym względem mogą być również właściwości przeciwbakteryjne.

Zrównoważony poziom cukru we krwi

Wstępne badania wskazują na znaczenie oleju z oregano w cukrzycy i syndromie X, tj. schorzeniu charakteryzującym się obniżoną wrażliwością na insulinę i stale utrzymującym się wysokim poziomem insuliny we krwi. W jednym z badań stwierdzono, że oregano normalizuje poziom glukozy we krwi u szczurów chorych na cukrzycę. Mechanizm ten nie jest jeszcze dobrze poznany, ale autorzy szeregu badań stawiają hipotezę, że oregano może pełnić jakąś rolę u ludzi z cukrzycą i syndromem X.

Antyoksydant

Oregano ma silne właściwości antyoksydacyjne.W badaniu niedawno przeprowadzonym przez Departament Rolnictwa USA oregano uzyskało najwyższą ocenę pod względem aktywności antyoksydacyjnej spośród wszystkich badanych ziół. Jego aktywność była 42 razy silniejsza od działania antyoksydacyjnego jabłek i czterokrotnie silniejsza niż jagód. Oregano zawiera kwas rozmarynowy – aktywny składnik występujący również w rozmarynie – który znany jest ze swego niewiarygodnie silnego działania antyoksydacyjnego.

Suplementacja

Oczywiście bardzo korzystne wydaje się stosowanie oregano jako dyżurnej przyprawy do wielu potraw. Najskuteczniejsza forma suplementacji to zażywanie oleju z dzikiego oregano, który jest najbogatszym źródłem aktywnych składników. Najlepiej, gdy olejek z oregano jest zmieszany z oliwą z oliwek, która skutecznie zapobiega ewentualnym podrażnieniom błon śluzowych. Tak przygotowany olejek jest bardzo aktywny i wystarczy zaledwie kilka kropel do większości zastosowań. Odpowiednia porcja to minimum 15 mg dziennie.

Piśmiennictwo:

  1. Phytoterapy December 2005 „Wild oregano oil In naturopathic practise” David Potterton, ND.
  2. „Xięga Zielarska” Wydawnictwo Fox, Wrocław 1997.
  3. Chevallier Andrew „Encyclopedia of Medicinal Plants”, DK Publishing, London 1996.
  4. Castelman M. “The Healing Herbs”, Bantam Booles, New York 1991.