W połowie XX wieku panował pogląd często propagowany przez autorów powieści fantastyczno-naukowych, że odżywianie człowieka w niedalekiej przyszłości będzie odbywać się za pomocą tabletek. Spożywane tabletki miały zawierać określone składniki niezbędne naszym organizmom do prawidłowego funkcjonowania. Im więcej dowiadujemy się o złożoności ludzkiego organizmu i regułach rządzących jego fizjologią i prawidłowym odżywianiem, tym wizja odżywiania się wyłącznie tabletkami coraz bardziej się oddala i staje się coraz bardziej utopijna.

Najlepsza synergia

Wszystkie niezbędne składniki odżywcze do funkcjonowania organizmu ludzkiego pracują w połączeniu i oddziałują na siebie wzajemnie. Lista zależności jest ogromna, np. do rozwoju anemii przyczyniają się niedobory żelaza, witaminy B6, B12, kwasu foliowego, cynku i manganu. Jednak czasem przyjmowanie nadmiaru jednego składnika może przyczynić się do powstania niedoboru innego. Żelazo jest antagonistą cynku, a niedobór obu pierwiastków występuje nader często. Jednak zalecenie spożywania nadmiernych ilości żelaza nasila objawy nierozpoznanej i nieleczonej anemii wywołanej niedoborem cynku. Niektóre składniki po prostu nie działają bez swoich synergistycznych partnerów. Witamina B6 nie będzie wykorzystywana przez organizm przy niedoborze w diecie cynku. To samo dotyczy witaminy E, gdy będzie spożywana bez mieszaniny innych tokoferoli. Przemiana i wykorzystywanie przez organizm Niezbędnych Nienasyconych Kwasów Tłuszczowych nie będzie się odbywać prawidłowo i efektywnie bez odpowiedniej aktywności enzymów zależnych od magnezu, selenu, cynku czy witaminy z grupy B. SKŁADNIKI ANTYODŻYWCZE – STRZEŻ SIĘ! ZŁODZIEJ WITAMINW dzisiejszych czasach równie ważne staje się to, czego nie jesz. Wiele substancji ma właściwości antyodżywcze, ponieważ uniemożliwiają wchłanianie i wykorzystywanie właściwych składników pokarmowych lub/i przyspieszają ich wydalanie. Od lat 50. XX wieku do produkowanej żywności wprowadzono ponad 3500 sztucznych substancji, m.in. pestycydy,antybiotyki, hormony, sztuczne konserwanty, barwniki, spulchniacze, sztuczne antyutleniacze. Substancje te obecnie są prawie we wszystkich powszechnie spożywanych produktach spożywczych: mięsie, mleku, zbożach, warzywachi owocach. Równie ważne jest unikanie tych substancji, jak i ochrona przed nimi.Wiele współczesnych chorób i dolegliwości ma swoje źródło w niedoborze składników odżywczych występujących w spożywanych pokarmach przy jednoczesnym nadmiarze szkodliwych substancji antyodżywczych w nich obecnych. Obecnie 25% przypadków raka ma związek z nadmiarem składników antyodżywczych (np. kancerogennych związkówchemicznych i wolnych rodników powstających przy paleniupapierosów). Również inne choroby, od zapalenia stawów do chronicznego zmęczenia, mogą być wynikiem nadmiaru związków antyodżywczych w organizmie przekraczających jego zdolność odtrucia. Oznacza to gromadzenie się produktów rozkładu pestycydów w tkance tłuszczowej, wzrost toksyczności powszechnie przyjmowanych lekarstw, również leków przeciwbólowychi alkoholu. Nawet uboczne produkty metabolizmu nadmiaru węglowodanów, w normalnych warunkach nietoksyczne, mogą się gromadzić, powodując bóle mięśniowe i zmęczenie.

Wyrównywanie deficytu

Oczyszczone jedzenie, wolne od sztucznych dodatków nie jest obojętne dla organizmu ludzkiego. Jakiekolwiek pożywienie, które wymaga strawienia i przyswojenia, wymaga od organizmu więcej składników odżywczych niż samo dostarcza– również jest anty odżywcze. Obecność w codziennej diecie takich pokarmów stopniowo pozbawia nasz organizm ważnych składników odżywczych. W przeciętnej diecie „typu zachodniego” w krajach rozwiniętych dwie trzecie kalorii pochodzi właśnie z takich pokarmów. Oznacza to, że pozostała jedna trzecia diety musi pełnić funkcje odżywcze – uzupełniać te braki i nie tylko dostarczyć składników odżywczych niezbędnych dla zdrowia,ale też neutralizować substancje antyodżywcze pochodzące np. ze spalin samochodowych, pestycydów itp. Nie wiadomo precyzyjnie, jak duże dawki ważnych substancji odżywczych mogą neutralizować związki antyodżywcze, ale z pewnością wiadomo, iż potrzeba ich więcej, niż przewidują Normy Dziennego Zaleconego Spożycia dla poszczególnych składników, tzn. DZS (Dzienne Zalecane Spożycie). Przykładem może być witamina C. Zapotrzebowanie na witaminę C osoby palącej jest od 4 do 10 razy większeod DZS. Pijący alkohol potrzebują 6 razy więcejwitaminy C, aby utrzymać jej poziom we krwi taki sam jak u osób niepijących. W połowie XX wieku panował pogląd często propagowany przez autorów powieści fantastyczno-naukowych, że odżywianie człowieka w niedalekiej przyszłości będzie odbywać się za pomocą tabletek. Spożywane tabletki miały zawierać określone składniki niezbędne naszym organizmom do prawidłowego funkcjonowania. Im więcej dowiadujemy się o złożoności ludzkiego organizmu i regułach rządzących jego fizjologią i prawidłowym odżywianiem, tym wizja odżywiania się wyłącznie tabletkami coraz bardziej się oddala i staje się coraz bardziej utopijna. Witamina C neutralizuje ponad 50 szkodliwych substancji, w tym pochodzące ze spalin samochodowych. Dlatego mieszkańcy dużych miast potrzebują znacznej ochrony o działaniu przeciwutleniającym z powodu zanieczyszczenia środowiska. Optymalna porcja to 1000 mg dziennie i jest to więcej niż zalecane normy, gdyż one (DZS), takich czynnikównie uwzględniają.

ZASADA SYNERGII JEST PODSTAWĄ TEORII WŁAŚCIWEGO ŻYWIENIA

Najlepsze rezultaty osiąga się, spożywając właściwe produkty, dobierając odpowiednią kombinację różnych składników. Pozwala to na odczuwalne działanie sumy składników w niższych dawkach, niż gdyby były przyjmowane oddzielnie. Na tym polega synergistyczne działanie składników odżywczych.

Natura zna wszystkie odpowiedzi, a nauka je ujawnia

Nie ma odpowiednika, który zastępowałby zdrowe naturalne pożywienie, które zawiera setki substancji ważnych dla zdrowia; znaczenie obecności niektórych z nich jest jeszcze nieznane. Zawsze należy wybierać jak najbardziej różnorodną dietę i różne rodzaje pokarmów. Kiedy konieczna staje się suplementacja, należy wybierać preparaty jak najbardziej przypominające swoim składem i strukturą (składnika odżywczego) pożywienie występujące w naturze.

Suplementacja

Typowe dawki suplementacyjne wynoszą 1-9 mg dziennie. Chociaż można przyjmować bor oddzielnie jednak najlepsze rezultaty, ze względu na efekt działania w organizmie, przynosi zażywanie boru wraz z wapniem i magnezem. Należy wybierać preparaty standaryzowane i nie zawierające żadnych sztucznych środków konserwujących czy barwiących. Preparaty w szklanym ciemnym opakowaniu zapewniają stabilność tego minerału przez cały czas zażywania.

Suplementacja, czyli uzupełnienie dla zdrowia

Właściwa równowaga witamin i składników mineralnych jest bardzo ważna. Idealnym rozwiązaniem byłoby spożywanie świeżych i zdrowych produktów, które dostarczałyby organizmowi wszystkich niezbędnych składników odżywczych służących optymalnemu zdrowiu. Jednak w praktyce może to być często trudne, a nawet niemożliwe. Ze względu na zanieczyszczenie środowiska naturalnego i stres w codziennym życiu wzrasta zapotrzebowanie na składniki żywieniowe, jednocześnie maleje liczba potrzebnych nam kalorii ze względu na ogólnie zmniejszający się poziom aktywności fizycznej. Oznacza to, że potrzebujemy więcej składników odżywczych z coraz mniejszej ilości pożywienia. Jednocześnie spada zawartość niektórych składników w wielu produktach spożywczych. Metody stosowane we współczesnym rolnictwie spowodowały niedobory selenu i innych składników odżywczychw ziemi. Obecnie względy marketingowe, a nie żywieniowe,wpływają na sposoby zbierania plonów i ich transportu. Ponadto, jeżeli weźmiemy pod uwagę przetwarzanie żywności na dużą skalę, nieodpowiednie przechowywanie oraz inne czynniki, nie powinno nas zaskakiwać, że wiele produktów pojawiających się na naszych stołach nie może zaspokoić naszego zapotrzebowania na różne składniki odżywcze. Obecnie codzienna dieta może nie dostarczać organizmowi witamin i minerałów nawet w dawkach wynikających z DZS. Może to oznaczać, że przyjmowanie składników odżywczych w postaci suplementów staje się niezbędne dla zachowania optymalnego stanu zdrowia.